Stille Anna door Elbie Lötter 

Ze noemde zichzelf Stille Anna omdat ze niemand kon vertellen wat haar stiefvader met haar deed. Nu , vele jaren later, verbreekt de Zuid-Afrikaanse Anna de stilte en onthult het seksuele misbruik dat ze in haar jeugd onderging, de impact op haar leven, en hoe ze er uiteindelijk in is geslaagd een nieuw , gelukkig leven op te bouwen. 
Elbie Lötter is een pseudoniem. 

Toen Stille Anna in Zuid-Afrika werd gepubliceerd, riep dat vele vragen en maatschappelijke discussies op. De boeken vlogen de winkels uit. Stille Anna werd bekroond met de Booksellers Choice Award 2005.

Ik dacht aan die avond. Het leek zo lang geleden dat ik dacht dat ik het me misschien wel verbeeld had. Maar ik zou me zoiets toch helemaal niet hebben kunnen verbeelden? Daarna had hij me niet meer aangeraakt. Ik zorgde er ook altijd voor dat ik uit zijn buurt bleef en dat we nooit alleen waren. Dat was niet moeilijk. Ons huisje was klein genoeg en we gingen nooit naar zijn huis. Soms dacht ik wel eens dat ik het mijn moeder misschien had moeten vertellen. Het ergste wat ze had kunnen doen was tegen me schreeuwen. Ze kon me niet vermoorden. Misschien zou ze een tijdje niet meer met mij gepraat hebben, maar dat was ik gewend.

Citaat uit het boek ‘Stille Anna’

Fatwa & Onzichtbare Vrouwen door Jacky Trevane 

In ‘Fatwa’ vertelt de schrijfster haar waargebeurde verhaal over mishandeling en emotionele chantage en haar ontsnapping aan de echtgenoot met wie ze na een onstuimige vakantieliefde in Cairo was getrouwd. In ‘Onzichtbare vrouwen’ beschrijft Jacky hoe ze erin slaagde geleidelijk aan een nieuw leven op te bouwen. Maar tevens is zij een spreekbuis van sommige van die vrouwen die hun identiteit verloren en gedwongen waren moeilijke keuzes te maken tussen onzichtbaar blijven om te overleven, of de strijd aangaan om werkelijk zichzelf te kunnen zijn. Onder hen een moslimmeisje dat aarzelt toe te stemmen in een gearrangeerd huwelijk: een meisje dat wordt misbruikt en uitgestoten door haar familie: een meisje dat wordt geconfronteerd met eerwraak : en een moedige vrouw die een langverwachte zoon krijgt die autistisch blijkt te zijn. 
Onzichtbare vrouwen herinnert ons eraan dat vrouwen en kinderen nog steeds kwetsbaar zijn voor mishandeling en machtsmisbruik, maar laat ook de opmerkelijke kracht zien waardoor zij kunnen overleven. Het is een schokkend maar inspirerend boek.

Laura is niet alleen lichamelijk mishandeld, maar ook geestelijk en dat is enorm traumatisch. Ze was een onschuldig kind, en de gevolgen van de mishandeling ervaart ze tot op de dag van vandaag. Voor haar is er geen einde, het is geen periode die ze kan afsluiten.

Citaat uit het boek ‘Onzichtbare vrouwen’
[/vc_column][/cws_sc_services]